Toplum olarak gerçekten misafirperveriz. Kapımız bir çalmaya görsün, güler yüzle bir hoş geldiniz der, bütün maharetimizi şeker şerbet bir muhabbetle ikram ederiz. Misafire hayır demiyoruz, yanlış anlaşılmasın, biz dersimizi “ne olursan ol gel” diyen Mevlana’dan almışız, kapımız herkese açıktır.

Öncelikle test tekniğine körü körüne karşı olmadığımı belirteyim. Kalabalıkları güya adil bir şekilde eleyebilmek için bundan âlâ bir yol bulunamazdı herhalde! Fakat test tekniğini üretenler de, kullanmak zorunda kalanlar(!) da bu tekniğin uygulama alanı kadar açmaz açısından da zenginliğinin farkındalar.

Test tekniği insan yetiştirmez. Bir eğitim programı/ sistemi, öğretim stratejisi vs değildir. Testlerin zaten düşünce açıklama becerisi ölçtüğü dünyanın hiç bir yerinde iddia edilmemiştir. Test tekniği aslında modern zamanların en önemli ayıracı olmakla birlikte, her şeyin kısa yolunun çıktığı günümüzde, yine kısacık vakitlere sıkıştırarak -illa ki ellerine birer şişe su verip- katılmak zorunda kaldıkları sınavlarda insanların suyunu, 'imtihan'ın cılkını çıkaran vazgeçilmez bir araçtır. İnsan yerine grupları muhatap alır. Dolayısıyla yetiştirmeye değil, elemeye çabalar. Yani öğrencinin önüne dört seçenek koyarsınız, üçünü ele birini seç dersiniz. Öğrenci üç seçeneği eler birini seçer ve geleceğine dinamiti koyar.